App Wereld Ontdekkingsreizigers

Marco Polo

Kort na de geboorte van Marco (1254), vertrokken zijn vader Nicolò Polo en zijn oom Maffeo Polo in 1255 op een handelsreis naar Soedak (aan de Zwarte Zee). Eerst trokken ze naar Constantinopel, daarna staken ze in 1260 de Zwarte Zee over naar Soldaia op de Krim en vervolgens trokken ze door Rusland waar ze in de Tataarse stad Bolgar goede zaken deden aan het hof van Berke, khan van de Gouden Horde. Omdat Berke in oorlog was met de Mongoolse heerser Hulagu, konden ze niet terugkeren. In plaats daarvan trokken ze door naar Buchara in Oezbekistan. Later trokken ze zelfs nog verder, via Samarkand naar Cambaluc (het huidige Peking), waar ze werden ontvangen door Koeblai Khan (circa 1266). Daar verbleven zij twee jaar lang, tot zij via een onbekende route terugkeerden naar Akko, aan de kust van de Middellandse Zee en vandaaruit naar Venetië, Italië (1269). Koeblai Khan had hen gevraagd terug te komen en relikwieën (overblijfselen van heiligen of zelfs van Christus) en zendelingen mee te brengen. In 1271 vertrok het paar daarom weer naar het oosten, en ook Marco ging dit keer mee. Met de zegen van de nieuwe paus Gregorius X en in gezelschap van twee Dominicanen (zendelingen, die hen echter al snel in de steek lieten) vertrokken ze vanuit Palestina naar Hormuz aan de Perzische Golf en vandaaruit over land naar China.

De Polo's, en in het bijzonder Marco Polo, waren spoedig populair bij Koeblai Khan, en Marco ondernam diverse diplomatieke missies in meerdere delen van China. Na enige tijd wilden de Polo's wel weer vertrekken, maar Koeblai wilde daar niets van weten, tot ze in 1290 of 1292 toestemming kregen een Mongoolse prinses te begeleiden op haar reis naar Perzië, om uitgehuwelijkt te worden aan Il-khan Arghum. Via onder meer Sumatra, Ceylon en Malabar aan de Indiase westkust, bereikte het gezelschap weer het Perzische Hormuz. Vandaar trokken de Polo's via Trebizonde in Klein-Azië en Constantinopel terug naar Venetië, waar ze in 1295 aankwamen. In 1298 werd Marco Polo gevangen genomen tijdens een oorlog tussen Venetië en Genua. Tijdens zijn krijgsgevangenschap in Genua vertelde Marco zijn verhalen aan Rustichello van Pisa, die ze in boekvorm opschreef. Dat boek heet 'Il Milione'. Het zou later een belangrijke bron van informatie over de beschreven streken vormen. 'Il Milione' heeft tevens Columbus geïnspireerd om diezelfde delen van de wereld te verkennen, maar wel via een westwaartse route.

Inmiddels zijn circa honderdvijftig verschillende middeleeuwse handschriften van dit boek, Il Milione (in het Engels:The Travels of Marco Polo), teruggevonden. Deze handschriften verschillen onder andere in lengte: sommige schijnen te zijn ingekort, andere weer uitgebreid met aanvullende informatie. Ook de taal van de handschriften is niet dezelfde. Zo zijn er teksten gevonden in het Latijn, oud-Frans, Venetiaans, Kastiliaans, Tsjechisch, Catalaans en Portugees. Het is niet bekend welk handschrift het werkelijke originele exemplaar het dichtst benadert. Er ligt een exemplaar met de aantekeningen van Marco Polo in een bibliotheek in Sevilla (Spanje). Er zijn overigens geschiedkundigen die geloven, dat de reis van Marco Polo, zoals beschreven in het boek, niet heeft plaatsgevonden. Vanwege een aantal belangrijke omissies (ontbrekende zaken) in het boek en om taalkundige redenen, vermoeden zij dat Marco Polo niet verder is gereisd dan Perzië en zijn informatie over de verder gelegen streken daar heeft opgedaan.

Koeblai Khan (1215-1294), was een Mongoolse militaire leider, kahn (heerser Mongools gebiedsdeel). Hij was de stichter en de eerste keizer (1279-1294) van de Yuan-dynastie (keizerlijke familie die China regeerde van 1279-1368) in China. Hij verenigde de verschillende keizerrijken in China onder zijn macht. Koeblai's jeugd werd gekenmerkt door zijn interesse in de Chinese cultuur, die hij bestudeerde. In 1251 werd zijn oudere broer Möngke tot khagan (opperste leider hele Mongoolse Rijk) uitgeroepen en deze benoemde Koeblai tot gouverneur van de zuidelijke gebieden van het Mongoolse Rijk. Tijdens zijn gouverneurschap hield Koeblai zich bezig met de verbetering van de handel en landbouw. Hoewel Koeblai geen goede veldheer was, had hij een goede generale staf en was hij goed in het aanwijzen van de juiste generaals voor de juiste veldtocht, zodat hij regelmatig toch diverse veldslagen won en uiteindelijk de khagan werd. Als liefhebber van de Chinese cultuur centreerde Koeblai de macht in Khanbalik, het huidige Peking. Koeblai zorgde ervoor dat Khanbalik goed beschermd was. Hij bouwde een verboden stad, waar hij en zijn gevolg, evenals de latere opvolgers, hun traditionele leefwijze behielden. Koeblai had echter ook paleizen voor het ceremoniële gedeelte; zo kon hij zowel de Mongolen als de Chinezen tevreden houden.

In strijd met de Mongoolse wetten nam Koeblai ook een niet-Mongoolse titel aan, die van Chinese keizer. In 1274 en 1281 werd Japan door een Mongoolse vloot van Chinese en Koreaanse schepen aangevallen. De schepen waren voor een deel omgebouwde binnenvaartschepen en voor een deel haastig gebouwde boten zonder zeewaardige kielen. Beide malen werden de schepen door stormen geteisterd, zodat zij ten onder gingen voor de kust van Japan. In 1981 werd een deel van de vloot teruggevonden door onderwaterarcheologen. Koeblai zette zich in voor de wetenschap en cultuur en deed de eerste, licht mislukte, pogingen papiergeld toe te passen. Marco Polo kwam naar zijn hof, waar hij een regeringsfunctie kreeg. De Mongolen, zeker ook Koeblai, hadden een niet aflatende interesse in andere culturen en wat voor nuttigs daarvan was te leren. Marco Polo werd door Koeblai dus als waardevol beschouwd. Als reiziger via de zijderoute had Marco Polo gebruik gemaakt van een door de Mongolen opengehouden handelsroute, die echter na de dood van Koeblai steeds onveiliger werd. Koeblai stierf in 1294 en werd opgevolgd door zijn kleinzoon keizer Chengzong van de Yuan-dynastie. Het Mongoolse Rijk viel uiteen in vier delen.



Mongoolse Rijk

Het Mongoolse Rijk was een rijk met een grote culturele verscheidenheid. Men combineerde de verschillende kwaliteiten van volkeren om de verschillende taken zo goed mogelijk uit te voeren. Chinezen, die geletterd waren, werden in administratieve diensten gebruikt. Arabische en Chinese wetenschappers dienden als hofastronomen (voorspellingen aan de hand van de sterren) en als artsen. Met de Chinese kennis van het lichaam en het Arabische begrip van de medicinale werking van bepaalde chemicaliën, ontstond een verbinding tussen deze wetenschappen. Deze stimulans voor de culturele verscheidenheid was grotendeels geworteld in de Mongoolse visie op gelijkheid. Al op de steppe, in kleine groepen van jagers of nomaden, werden de meest kundige personen op speciale taken gezet. Hierbij speelde een sociale hiërarchie maar een kleine rol. Vrouwen hadden daardoor ook een grotere macht dan in veel andere culturen.

Zijderoute

De 'zijderoute' was een netwerk van karavaanroutes door Centraal-Azië, waarlangs gedurende vele eeuwen handel werd gedreven tussen China en het oosten van Azië aan de ene kant, en het Midden-Oosten en het Middellandse Zeegebied aan de andere kant. De zijderoute wordt zo genoemd, omdat zijde uit het oosten, toen een bijzonder kostbare handelswaar, langs de route naar het westen vervoerd werd. Hoewel de term 'zijderoute' suggereert dat het om één route ging, hebben er in de loop der eeuwen verschillende routes bestaan, en waren die ook wel tegelijk in gebruik. Het idee dat uitsluitend werd gehandeld in zijde klopt niet. Onder andere porselein, papier, vruchten zoals perziken en sinaasappels, paarden en het buskruit(Chinese uitvinding) werden vervoerd. De zijderoute was ook een belangrijk element in de verspreiding van cultuur en religie. Het christendom en de islam werden via de zijderoute naar het Midden-Oosten, China en India verspreid. Het boeddhisme ging via India naar het Midden-Oosten en naar China. Ook waardevolle Chinese uitvindingen, zoals het papier, buskruit, etc. werden verspreid. Marco Polo is de eerste buitenlander die in zijn boeken beweerd heeft dat hij een zijderoute afgelegd heeft. Dit werd altijd voor waar aangenomen, maar de laatste jaren zijn er twijfels geuit of Marco Polo daadwerkelijk in China geweest is.


  Museum JoCas © (CC BY-SA 3.0 NL) CC: Creative Commons - Naamsvermelding - Niet-commercieel - Gelijk delen 3.0  Nederland , licentie en © Format: Cor Bastinck ism vml JoCas, Jeugd- en jongerenvereniging. © teksten zie Wikipedia en “Info” © foto’s algemeen zie “Info” en wanneer afwijkend zie onderschrift foto’s bij artikel.

TOP Info Contact Home

+

+

+

+

+

+

+

+

Marco Polo.

Exacte herkomst onbekend. Naar een origineel schilderij uit de 16e eeuw in de Gallery van Monsignor Badia in Rome.

Marco Polo per karavaan op reis door India. 1375.

Bron: Scanné de Coureurs des mers, Poivre d'Arvor. Auteur: Abraham Cresques, Atlas catalan.

Marco Polo op reis.

Miniatuur uit zijn boek "The Travels of Marco Polo" ("Il milione"), origineel gepubliceerd tijdens het leven van Marco Polo (15 September 1254 - 8 Januari 1324).

De reisroute van Marco Polo. Linksboven Italië met vertrekpunt Venetië (Venedig) rode lijn volgende Midden- Oosten, India en China met Peking.

Auteur: Maximilian Dörrbecker (Chumwa) using Natural Earth data.

Niccolò en Maffeo Polo ontmoeten de gezant van Hulagu in Buchara.

Kublai Khan, rond 1260.

Auteur: Anige (ook Araniko) van Nepal, een astronoom, ingenieur, schilder en vertrouweling van Kublai Khan